به جهت درخواست بعضی از عزیزان اشعار وزندگی نامه ی بعضی از شعرای کرد در اینجا آمده است . به دلیل نداشتن فونت ممکن است بعضی قسمت های آن نیاز به دقت بیشتری داشته باشد .
مه وله وی کورد
ناوی عه بدولّرَه حیمه ،كوڕی مه لا سه عیدی تاوه گوّزی كه له سالّی 1221هیجری له گوندی سه رشاته ی ناوچه ی تاوه گوّزی بوو.
له دوای خویّندن لای باوكی بوّماوه ییّكی كه م چووه بوّ پاوه ئینجا روی كردوّته چوڕ له مه ریوان. له ویّوه بوّ سنه له مزگه وتی وه زیر دامه زراوه ، ئه و جا ماوه ییّك بوّ خویّندن له بانه بووه ، له پاشانا له سلیّمانی گیرساوه ته وه و له مزگه وتی گه وره نیشته جیّ بووه و لای شیّخ مارفی نوّدیّ خویّندوویه تی. له دوای ئه مه رووی كردوّته هه لّه بجه و له پاش ماوه ییّك له قه لای جوانروّ ژیاوه. لیّره دا جاریّكی دیكه روو ده كاته سنه و له مزگه وتی دارولئیحسان ده ژی له دوای ماوه ییّك روو ده كاته وه سلیّمانی.
مه وله وی وه كو هه موو مروّویک ده كه ویّته سه ر هه ستی ته ریقه تی سوّفیزم وه .
نازناوی شیعری عه بدولّرَه حیمی تاوه گوّزی «مه وله وی»یه . ئه م شاعیره مان نازناوی مه و له وی له شیعریدا به كار نه هیّناوه، نازناویّكی دیكه ی هه یه «مه عدووم» یا «مه عدوومی» مه وله وی نازناوی له سه رتای شیعریا له ناو شیعره كه به كار هیّناوه نه ك له دوادیّریدا
ئاماوه وه هار ، وه هار شادی
بوّی عه تر نه سیم غونچه ی ئازادی
خیّلّخانه ی خه فه ت بار به نیش که رده ن
مه ینه ت روو نیان وه ماوای مه رده ن
خه م ویّنه ی که مان قامه ت خه م بی یه ن
هه وارگه ی قه دیم نه ده سش شی یه ن
به زم شه وق وعه یش نه ده روون جه مه ن
ئانه هیچ نه بوّ نه ده روون ، خه مه ن
ئینه نه تیجه ی دیای بالاّی توّن
نیشانه ی ویسالّ خالّ ئالاّی توّن
ماموستا هیّمن
به هاری سالّی 1300 ی هه تاوی به شه وی جیّژنی به رانیّ له گوندی لاچین نیزیکی سابلاّغ له دایک بووه . ناو باوکی سه ید حه سنی شیّخه لیسلامیی موکری و دایکی ناوی زه ینه بووه . باوکی دوله مه ند بو وپینج خویشک و دو برای بو .
له شیعرکانی ئه وه :
پزیشکم شه رمه زار بوّوه که نه یتوانی بکا چارم
ده بیّ هیوام به مان چه ند بیّ که رَه شپوّشه په رستارم
ده لّیّی چوّنی؟ چلوّنت تیّگه ییّنم ده رد و ئازارم
به ساغییش نه یتوانی هه ستی من دهرببرَیّ گوفتارم
ناری (مه لا کاکه حه مه ی بیّلوو)- (1874 م - 1944م)
قه ومینه به سه، غه فلّه ت و به د به ختی هه تا که ی؟
زوّر حه یفه له گه لّ قه سری ئیره م به حسی کُولانه!
بیّدارو ته له ب کاری جیهان پاکی ئه زانیّ !
سوعبه ت نی یه دلّسوّزی یه ئه م مه و عیزه مانه
* * *
که سیّ ده رچوو ، له داوی مه کری دنیا
که مه ردانه ته لاقی سیّ به سیّ دا
ته ماشاکه ن له سفره و خوانی گه ردوون
هه تا سه ر نیعمه تی شادی به کیّ دا !