چگونه می شود لامپی روشن کرد تا کوچه و محله را روشن کند ولی درون خانه باید تاریک باشد . چگونه ممکن است که به فکر خریدن وسایل لوکس بود ولی کودکانمان نان شب نداشته باشند . چگونه است که آتش را درخانه ی دیگران می بینیم ولی در خانه ی خود نمی بینیم؟! چگونه است که صدای مظلومیت همسایه ها ودورتر ها را می بینیم ومظلومیت کودکان خودمان را از یاد برده ایم؟! چگونه است که دست نوازش بر سر کودکان تمام دنیا می کشیم ولی از نوازش کودکان خود ناتوان و عاجزیم؟
افسوس وصد افسوس ! به کدامین گناه باید داغ و نشان کرده شوید؟ شاید به گناه کسب علم ! شاید به گناه نداشتن مسئولین دلسوز! ، محرومیت و...
بدینوسیله مصیبت وارده را به خانواده کودک عزیز از دست رفته ، همچنین خانواده های مصدومین حادثه شین آباد اظهار می نمایم . و تنفر وانزجار خود را از بی توجهی وعدم نظارت صحیح و بی مسئولیتی مسئولان مربوطه اعلام می دارم . باشد که در هیچ کجای دنیا شاهد چنین حوادث دردناکی نباشیم .